پایگاه خبری ستاره ها - آخرين عناوين دنیای هنر :: نسخه کامل http://www.setarehnews.ir/art/art Wed, 17 Jul 2019 05:28:15 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal5/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری ستاره ها http://www.setarehnews.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری ستاره ها آزاد است. Wed, 17 Jul 2019 05:28:15 GMT دنیای هنر 60 استاد صابر هنرمند برجسته تجسمی کردستان دار فانی را وداع گفت http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/163176/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر، استاد محمد صابر صابر از چهره های برجسته خوشنویسی استان کردستان بعد از طی یک دوره بیماری، صبح امروز در بیمارستان کوثر سنندج دار فانی را وداع گفت. استاد محمدصابر صابر نزدیک به دو سال است که با بیماری دست و پنجه نرم می کند و متاسفانه صبح امروز دار فانی را وداع گفت. استاد محمد صابر صابر از چهره های مطرح و برجسته عرصه خوشنویسی استان کردستان بود که علاوه بر تدریس در آموزش و پرورش، در زمینه پرورش هنرمندانی شاخص در استان نییز نقش بسیار مهمی داشت. استاد محمد صابر صابر در سال ۱۳۲۴ در سقز دیده به جهان گشود. وی که در سال ۱۳۵۱ در انستیتو هنر تهران فارغ التحصیل شده بود از دوران کودکی زیر نظر استاد مهدی کمالی کردستانی مقدمات خوشنویسی را فراگرفته و سپس با ورود به مقطع دبیرستان با توجه به خط زیبایی که داشتند به تشویق استاد احمد حواری نسب مشهور به ابوسعید خوشنویسی را به صورت جدی دنبال می‌نمایند. در سال ۱۳۶۱ با همراهی استاد کمالی کردستانی، استاد شیخ الاسلامی و استاد معروفی دفتر انجمن خوشنویسان را در سنندج دایر نموده و از سال ۶۴ تا ۷۵ به مدت ۱۱ سال مسئولیت انجمن خوشنویسان کردستان را بر عهده می‌گیرند. در سال ۱۳۶۸ موفق به اخذ مدرک فوق ممتاز خوشنویسی می‌گردند و در سال ۱۳۷۴ مدک درجه ۲ هنری به ایشان اعطا می‌گردد. تدریس در رشته هنر در مقاطع مختلف آموزش و پرورش در استان کردستان و آذربایجان غربی و سالیان متمادی سرگروه هنر آموزش وپرورش استان کردستان و تربیت و فراهم سازی زمینه معرفی هنرمندان در رشته‌های مختلف هنری حاصل سال‌ها تلاش این استاد می‌باشد.   استاد صابر صابر بیش از ۵۰ سال در زمینه آموزش خوشنویسی فعال بوده‌اند و به عنوان نماینده انجمن خوشنویسان ایران در استان تا کنون ده‌ها هنرمند خوشنویس در سطوح ممتاز و فوق ممتاز را آموزش داده‌اند. استاد محمدصابر صابر چندی قبل و در مراسمی از سوی حوزه هنری انقلاب اسلامی استان کردستان تقدیر شد و بزرگداشتی برای این مدرس و استاد برجسته خوشنویسی استان بزگرار شد. زمان دقیق مراسم خاکسپاری وی در قطعه هنرمندان بهشت محمدی شهر سنندج طی ساعت آینده مشخص و اطلاع رسانی می شود. خبرگزاری مهر کردستان فوت این هنرمند برجسته کردستانی را به خانواده آن مرحوم و جامعه فرهنگ و هنر این استان تسلیت می گوید. ]]> هنری Tue, 16 Jul 2019 04:36:04 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/163176/ اینجا«کیارستمی» سوژه نیست/هنرمندی که اساس کارها را درتفاوت می‌دید http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/162760/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر؛ نمایشگاه گروهی عکس «چند روزی در میان» به کیوریتوری پرهام دیده‌ور به بهانه هفتاد و نهمین سالگرد زادروز عباس کیارستمی با آثار جمعی از هنرمندان سینما و تجسمی در مرکز «نبشی» برقرار است. پرهام دیده‌ور کیوریتور جوان این نمایشگاه ایده برگزاری نمایشگاه عکس به یاد عباس کیارستمی را اولین بار با برپایی نمایشگاه عکس «یک تکه زندگی» که دو سال پیش در گالری ایوان برگزار شد، اجرایی کرد و امسال نیز از ۸۰ هنرمند عکاس برای حضور در «چند روزی در میان» دعوت به حضور کرده است. پرهام دیده‌ور درباره این نمایشگاه گفت: هدف اصلی من در برپایی نمایشگاه‌های عکس با موضوع عباس کیارستمی، نقدی بود که نسبت به نمایشگاه‌های هنری بعد از فوت آقای کیارستمی به نام ایشان برگزار می‌شد، داشتم. چراکه فکر می‌کنم این نوع نمایشگاه‌ها به دلیل شناخت کم از شخصیت کیارستمی، هدفی را جز برگزاری بزرگداشت صرف، دنبال نمی‌کنند.   وی که از شاگردان عباس کیارستمی بود، درباره مفهوم نمایشگاه «چند روزی در میان» توضیح داد: تاکید عباس کیارستمی همیشه بر نگاه شخصی هنرمند بود و اینکه هر هنرمندی باید از نگاه شخصی‌اش به بازآفرینی پیرامونش دست بزند، به همین دلیل این مفهوم را در نمایشگاه‌های عکس «یک تکه زندگی» و «چند روزی در میان» به کار گرفتم و از هنرمندان خواستم کاری را که معرف نوع نگاه شخصی‌شان است، ارائه کنند. کیوریتور نمایشگاه عکس «چند روزی در میان» تاکید کرد: این نمایشگاه در مورد عباس کیارستمی نیست بلکه تقدیم به ایشان است و به همین دلیل است که از هنرمندان دیگر رشته‌های هنری مثل سینما، نقاشی و گرافیست خواستم یک فریم عکس از نگاه خودشان ارائه کنند. در بخشی از استیتمنت این نمایشگاه آمده است: «نگاهش چون پنجره‌ای که رو به باغ گشوده می‌شود، به زندگی پیوند خورد. وقتی آمد باغ تابستانه بود. وقتی بود، چون عارفی که هنرمندانه رویدادهای ساده را تعبیر می‌کند، به روایتی بی‌تکرار از زندگی دست یافت و وقتی رفت باغ همچنان غرق تابستان بود و اما پنجره دیگر خیال بسته شدن نداشت. عباس کیارستمی هویتی دوباره بخشید به نادیده‌های ناب از قلم افتاده؛ به راه‌های بی‌مقصد و عاشقانه‌های در پس عاشقانه‌ها و روایتی از نو رقم زد، بر قصه‌های تمام و ناتمام و به ایهام هنر آغشته، که گاه در پشت درهای بسته فراموش می‌شوند؛ چون سایه درختی که روی برف به چرخش زمین محو می‌شود و برفی که به گرمای خورشید ذوب. او به ترجمان یگانه هنرمند از زندگی و بازتاب آن در ثبت اثر باور داشت. باور داشت که اساس کار در تفاوت‌هاست و وحدت نگرش، امری است ملال‌آور. او ما را در این فاصله میان سیاه و سپید، به درنگی، دگربار بر هرآنچه هست دعوت می‌کرد. به دیدن و درک و دریافت قصه‌های مستتر در لایه‌های پنهان این پهنه خاکستری.»   از جمله هنرمندان حاضر در این نمایشگاه می‌توان به رضا کیانیان، صابر ابر، محمود و کوهیار کلاری، ابراهیم و اوژن حقیقی، کامران شیردل و مجید برزگر اشاره کرد. همچنین جمع کثیری از هنرمندان عکاس از جمله محسن راستانی، کوروش ادیم، کیارنگ علایی، مجید سعیدی، افشین شاهرودی، کاوه گلستان، محمد فرنود و … نیز در این نمایشگاه حضور دارند. از هر کدام از هنرمندان یک فریم عکس به نمایش درآمده است. مجید برزگر نویسنده و کارگردان سینما که از جمله هنرمندان سینماگر حاضر در نمایشگاه «چند روزی در میان» است، درباره این نمایشگاه گفت: برخی از فیلمسازان مثل من علاوه بر کار اصلی‌شان، سال‌ها عکاسی کرده‌اند و خوشحالم که طی این چند سال پس از فوت عباس کیارستمی سهمی در یادبود این فیلمساز بزرگ دارم. وی نمایشگاه «چند روزی در میان» را مثبت ارزیابی و بیان کرد: اینکه هر هنرمند از نگاه شخصی خودش یک لحظه زندگی را ثبت کرده است، خیلی حس خوبی می‌دهد. برزگر درباره عکس‌های نمایشگاه که همگی به صورت سیاه و سفید به نمایش درآمدند، گفت: به نظر من پرهام دیده‌ور چند تصمیم را برای این نمایشگاه باید می‌گرفت؛ اول قطع ثابت عکس‌ها و دوم در ارائه سیاه و سفید آثار، که به نظر من انتخاب‌های غلطی نبودند و نمایشگاهی یکدست را شاهد هستیم. آثار این نمایشگاه غالباً مناظر و طبیعت هستند دقیقاً به شیوه‌ای که آقای کیارستمی عکس می‌گرفت. وی در پایان در مورد اثر خودش و اینکه آیا با نگاه این نمایشگاه سنخیت دارد، توضیح داد: من این عکس را همچون شعر یا خواب کوتاه دوست دارم؛ چون تصویری است که در یک لحظه به نظرم خوب آمد و آن را در شمال ثبت کردم و نسبت به این لحظه حس خوبی دارم و تصمیم گرفتم آن را برای این نمایشگاه بفرستم چون با موضوع همخوانی دارد. نمایشگاه گروهی عکس «چند روزی در میان» تا ۲۸ تیرماه در مرکز «نبشی» به نشانی خیابان کریم خان، خیابان استاد نجات اللهی (ویلا)، کوچه خسرو، پلاک ۵۱ ادامه دارد. ]]> هنری Wed, 10 Jul 2019 03:19:17 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/162760/ مجسمه‌هایی به قدمت تاریخ از لالجین تا پارک جمشیدیه http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/162597/ به گزارش ستاره ها به نقل از ایسنا، از وی بیش از ۳۰۰ مجسمه به جا مانده که فقط ۵۰ مورد آن در پارک جمشیدیه تهران برپا شده است. از مجسمه‌های ناصر هوشمندوزیری می‌توان به مجسمه سفالگر در لالجین همدان، مجسمه سردار جنگل در اهواز و مجسمه بوعلی سینا در ماهشهر اشاره کرد. مجسمه‌های هوشمند وزیری در پارک ساعی، پارک باراجین قزوین، قلعه فلک الافلاک و موزه رختشوی خانه زنجان نیز دیده می‌شوند. هوشمندوزیری به همت خود در منطقه لواسانات موزه‌ای را ایجاد کرد. این باغ‌موزه در زمینی به مساحت ۱۰۰۰ متر از سال ۱۳۸۴ فعالیت خود را آغاز کرد. این موزه نخستین غار موزه خصوصی در ایران است. آثار طراحی شده در این باغ موزه از داستان‌های شاهنامه فردوسی و فولکلور ایران و فرهنگ اصیل و سنتی ایرانی برگرفته شده است. مرحوم هوشمندوزیری با استفاده از وسایل دورریختنی و با نمایش آثار و مجسمه‌های خود این موزه را ساخته بود. علت فوت این هنرمند سکته قلبی عنوان شده است. شاگرد و دختر استاد هوشمندوزیری در گفت‌وگو با ایسنا، درباره پدرش می‌گوید: پدرم هنرمندی عارف بود که همه آثار خود را با عشق و علاقه می‌ساخت. او از ۱۸ سالگی به هنر سنگ تراشی علاقه پیدا کرده بود و در سال ۵۴ پروژه لیسانس خود را در همین رشته در دانشگاه تهران انتخاب کرد و به پایان رساند. راما هوشمندوزیری ادامه می‌دهد: پدرم در طول زندگی هنری خود شاگردان زیادی از اقصی نقاط کشور تربیت کرد و آثار درخشانی از خود در جای جای کشور برجای گذاشت. از او ۳۰۰ اثر برجای مانده به طوری که مجسمه سفالگر در لالجین، مجسمه سردار جنگل در اهواز، مجسمه بوعلی سینا در ماهشهر، مجسمه‌های پارک ساعی، ملت و جمشیدیه، پارک باراجین قزوین، قلعه فلک‌الافلاک و موزه رختشوی‌خانه زنجان بخشی از آثار او بوده است. وی با بیان اینکه مرحوم وزیری مبدع مجسمه‌های بازیافتی بود، اظهار می‌کند: او در سال ۸۴ با ذوب مواد پلاستیکی اقدام به ساخت مجسمه‌های پلاستیکی از مواد دورریختنی کرد که در نوع خود کارهای ابداعی جدید و نویی به شمار می‌آمد چرا که وی همواره دغدغه محیط زیست و بازیافت مواد دورریختنی را داشت. هوشمندوزیری تأکید می‌کند: بیشتر آثار پدر در موزه‌ای با نام باغ موزه وزیری در لواسانات نگهداری می‌شود که در این مجموعه آثاری ساخته شده از چوب، فایبرگلاس، فلزی، سنگی و مجسمه‌های بازیافتی وجود دارد. وی با بیان اینکه مرحوم وزیری علاقه زیادی به زادگاهش همدان داشت، عنوان می‌کند: در موزه پدر آثار ارزشمندی همچون گنجنامه، چند بخش از غارعلیصدر و المان‌های اصلی شهر همدان را با عشق درست کرد. دختر مرحوم هوشمندوزیری درباره شاگردان پدر نیز می‌گوید: استاد از سراسر کشور شاگرد داشت و این شاگردان درصدد ساخت تندیس ایشان هستند. وی با بیان اینکه استاد وزیری به نوعی کارآفرینی نمونه بود و برای افراد زیادی اشتغال ایجاد کرد، یادآور می‌شود: مرحوم وزیری ۳ اثر نیمه کاره داشت که با فوت ایشان آنها نیز نیمه تمام باقی ماندند. هوشمندوزیری درباره آرزوی محقق نشده پدر نیز چنین می‌گوید: پدرم همواره دوست داشت که مجسمه کوهنورد خود را در کوه الوند مستقر کند اما با تغییر شهرداران و استانداران همدان، این آرزو محقق نشد که امیدوارم شهرداری با قبول این مجسمه و نصب آن در کوه الوند به آرزوی پدرم جامه عمل بپوشاند. ]]> هنری Mon, 08 Jul 2019 06:29:34 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/162597/ حیرت اروپایی‌ها از موج نوین مجسمه‌سازی در ایران http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/162052/ به گزارش ستاره ها به نقل از ایلنا، درهم آمیخته شدن صنعت، تکنولوژی و هنر سبب شده دو مجسمه بسیار بزرگ و خوش‌تراش مسعود اخوان جم در بینال ونیز نگاه‌های بسیاری از هنرمندان و هنردوستان اروپایی را به خود جلب کند. ابعاد خیره‌کننده و متریال خاص این دو مجسمه که آلیاژی ضد زنگ است، دو برابر فولاد استحکام دارد و یکی از سخت‌ترین و مقاوم‌ترین آلیاژهای عصر جدید به شمار می‌رود و البته برش تمیز و تراش هنرمندانه که ماده را به خوبی در خدمت معنایی اجتماعی و اساطیری ایرانی درآورده، سبب شده مخاطبان بینال ونیز از ورود مجسمه‌سازی ایران به عرصه‌های نو سخن به میان آورند. عرصه‌هایی که علاوه بر معنا آفرینی، حائز بیان معاصر و تکنولوژی روز دنیا هم هست.  این دومین دوره پیاپی است که مسعود اخوان جم با دو مجسمه در پاویون بنیاد GAA در بینال ونیز حضور دارد. بنیادی که به تازگی به ECC تغییر نام داده و زیر لوگوی European cultural centre Italy فعالیت‌های فرهنگی هنری می‌کند.  دو مجسمه اخوان جم، "معضل انسان" و "دگرگونی" نام دارند که یکی رویکرد نقد اجتماعی و دیگری بر اساس اساطیر ایرانی خلق شده اند و هر دو کنار هم در ورودی باغ زیبایی در جیاردینی مارینارِسا از روز ۱۱ مه ۲۰۱۹ به نمایش درآمده‌اند.  بنیاد ECC یک سازمان غیر انتفاعی اروپایی است، این بنیاد اعلام کرده با هدف افزایش آگاهی درباره تم‌های فلسفی در هنر معاصر، به ویژه زمان ، فضا و وجود این پاویون را برپا کرده و در همین راستا آثاری شاخص در گستره بین‌الملل گردهم آورده است.  در یکی از نوشتارهایی که این بنیاد درباره مجسمه‌های اخوان جم در نشریات اروپایی منتشر کرده نوشته است: فراز و نشیب‌ها و کش و قوس‌های  زندگی مدت‌های مدیدی یک منبع الهام برای مجسمه ساز ایرانی، مسعود اخوان جم است که می‌توانیم بطور منظم در کارهای او ببینیم. پرسش‌های جستجوگرانه و عمیق او درباره انسان در همین دو مجسمه در ونیز پیش روی ماست. اخوان جم می‌گوید: مردم همیشه درتصمیم گیری برای رسیدن به نتایج بسیار اثرگذار، هم به صورت شخصی و هم درسطح اجتماعی حق انتخاب داشته‌اند. من واقعا می‌خواستم این تم‌ها را در این آثار بیشتر کشف کنم. مجسمه معضل انسان در ابعاد حیرت انگیز ۴۰۰ در ۲۴۶ سانتی متر با وزن ۸۰۰ کیلوگرم به شکل تندیس چهره یک انسان با یک جفت بال است، یک بال فرشته  به زیبایی پر و دیگر شبیه به خفاش . اخوان جم می‌گوید: من می‌خواستم مخاطب را  بر سر دوراهی قرار دهم، دو مسیری که به طور روزانه با آن مواجهیم، نشان گذاری خوب و بد، این راه‌های تعیین کننده است که ما و دنیا را می‌سازد. اما مجسمه دگرگونی با ابعاد ۲۰۷ در ۸۰ سانتیمتر، گویی در نقش یک یادآور عمل می‌کند که موثرترین راه برای ایجاد  توسعه و  بهبود اقتصادی و اجتماعی و البته همکاری با یکدیگر است. اظهار نظر اخوان جم  در مورد این موضوع به شکل یک تندیس با نماد سه گانه متشکل از گاونر، فیل و گوزن ، با هم پوشانی نقاط قوت هر یک از این نماد هاست که از آثار  اسطوره‌ای هخامنشیان و ایران باستان الهام گرفته شده است.  این مجسه ساز می‌گوید: این ایده، برجسته کردن سهم معتبر هریک از اعضای جامعه و توانایی آنها برای همزیستی مسالمت آمیز است. تفاهم نقاط قوت انسان‌ها برای پیشرفت، لازمه آن اولویت بخشی به صلح و کنار هم زیستن است. اخوان جم تاکید می‌کند: کار به مرور زمان فیگوراتیو شده‌است، بیشتر کارهای من انتزاعی بوده‌اند، اما من در طول زمان به سمت هنر مفهومی حرکت کردم. من فکر می‌کنم این تمایل من برای عمیق‌تر شدن به مسائل اجتماعی و دغدغه ام درباره انسان معاصر و ضرورت هایش مرا به خلق آثار فیگوراتیو سوق داده است. او درباره برش‌های طنازانه و ظریف از ماده‌ای چنین سخت می‌گوید: این خودش در خدمت معنای اثر است، من عاشق خلق زیبایی و هماهنگی از چنین ماده‌ای هستم همین تناقض و دشواری بخشی از جذابیت کار برای من است. مسعود اخوان جم ، متولد ۱۹۶۹  در تهران است. از چهارده سالگی برای تحصیل به آلمان رفت و در سال ۱۹۸۹ برای ادامه تحصیلات به آمریکا عزیمت کرد . وی در دانشگاه جورج واشنگتن مشغول به تحصیل شد و مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۹۵ در رشته بیولوژی اخذ کرد . پس از آن در سال ۲۰۰۵ کارشناسی ارشد  MBA خود را در دانشگاه علوم کاربردی کمپتن در آلمان به پایان رساند . اخوان جم از ۲۰۰۵-۱۹۹۷ مدیریت بخش طراحی را در کارخانه تولید ملزومات خانگی خانواده‌اش به عهده داشت. او در دهه‌ هشتاد میلادی صدها مجسمه سرامیکی ساخت که بعضی از آن‌ها فروخته شد.در سال ۲۰۱۳ اولین نمایشگاه انفرادی خود را در گالری اعتماد در تهران دایر کرد،  در ادامه در کاخ فرهنگی نیاوران و گالری شیرین دو نمایش انفرادی دیگر داشت، علاوه بر این، آثار اخوان در ۲۰۱۶ در دو رویداد آرت ابوظبی و CONTEXT هنر میامی به نمایش بود.از منظر حضور در حراجی ها مجسمه های اخوان جم در سال ۲۰۱۵ در حراجی مجیک آو پریشا دبی، و در سال های ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ در سه دوره حراج تهران ارائه شد. آخرین نمایشگاه او یک نمایشگاه انفرادی در گالری خاک در تهران در فوریه ۲۰۱۹ بود. دو مجسمه اخوان جم در کنار آثار هنرمندانی از سراسر دنیا در بنیاد ECC بینال ونیز در باغ جیاردینی مارینارِسا تا جمعه ۲۴ نوامبر ۲۰۱۹ به تماشای عموم خواهد بود. ]]> هنری Sun, 30 Jun 2019 11:29:11 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/162052/ دو ایرانی نامزد بهترین عکس نجومی ۲۰۱۹ http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/161664/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری فارس: عکس‌های نجومی یکی پرطرفدارترین عکس‌هاست. از همین رو تعدادی از عکاسان نجومی سالانه بهترین عکس‌های خود را برای شرکت در مسابقه عکاسی نجومی به نمایش می‌گذارند. طبق این گزارش، امسال یازدهمین دوره مسابقه «عکاس سال نجوم» رصدخانه سلطنتی گرینیچ بریتانیا با حضور بیش از 4600 عکس از عکاسان 90 کشور در سراسر جهان برگزار شد. عکاسان در این مسابقه در 9 زمینه پهنه آسمان، شفق قطبی، انسان و فضا، خورشید ما، ماه ما، سیاره‌ها، ستاره‌های دنباله‌دار و سیارک‌ها، ستاره‌ها و سحابی‌ها و کهکشان‌ها با یکدیگر رقابت کردند. گفتنی است؛ اسامی برندگان نهایی این مسابقه در 12 سپتامبر 2019 در موزه «ملی دریایی بریتانیا» اعلام خواهد شد. همچنین عکس‌های برنده و تعدادی از عکس‌های نامزد‌شده از 13 سپتامبر در این موزه به نمایش گذاشته خواهد شد. باید بدانید که در میان عکس‌های نامزدشده برای این مسابقه، دو عکاس ایرانی نیز حضور دارند. در اینجا تصاویری از این عکس‌های نامزده شده در این دوره از مسابقات را مشاهده می‌کنید. «بندر شرفخانه و دریاچه ارومیه» از مسعود قدیری   «در آغوش کوه‌ها، قلب جهان» از مجید قهرودی   ]]> عمومی Sun, 23 Jun 2019 08:18:54 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/161664/ پای آقازاده‌ها و ژن خوب‌ها به ماجرای مجسمه‌ مشاهیر باز شده است http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/161450/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین؛ این روزها وقتی به گوشه و کنار شهر نگاهی می‌اندازیم، نقطه‌ای نیست که در آن بحث و صحبت درباره مجسمه‌های بی‌کیفیت و بی‌شباهت به مشاهیر ایران زمین نباشد، آنقدر در سال‌های اخیر همواره در بازه‌های زمانی کوتاه به وفور شاهد این اتفاق بوده‌ایم که دیگر به امری عادی برایمان بدل شده است. هنوز ماجرای سردیس جمشید مشایخی تمام نشده بود که یک‌باره عکسی از المان نصب شده از چهره سعدی در شیراز در فضای مجازی پخش شد، مجسمه‌ای که هیچ شباهتی به این شاعر بزرگ ندارد و به شکلی کاریکاتورگونه به جای آنکه زمینه ستایش و بزرگداشت او باشد، جنبه کمیک و طنز به خود گرفته است. رخ دادن چنین اتفاقاتی در فواصل زمانی کوتاه این پرسش را در ذهن‌ها ایجاد می‌کند که در ایران مجسمه‌ساز خوبی برای ساخت یک پرتره آبرومند از یک چهره شاخص وجود ندارد؟ یا سفارش دهندگان به دنبال آن هستند که با هزینه خیلی کم و در زمان کوتاه سر و ته ماجرا را هم بیاورند. سعید شهلاپور مجسمه‌ساز باسابقه که سابقه همکاری با سازمان زیباسازی شهرداری را هم در سال‌ها پیش داشته است، معتقد است که این اتفاق چند عامل دارد، نخست ضعف آکادمیک حوزه مجسمه‌سازی است، دوم حضور افراد غیرمختصص در راس اموری از این دست و سوم سپردن کار به هنرمندی که روح هنری ندارد. این هنرمند که سال‌هاست دستی بر آتش مجسمه‌سازی دارد و آثار فراوانی را خلق کرده است، با اشاره به تعطیلی دانشگاه‌های تخصصی مجسمه‌سازی به خبرآنلاین گفت: «تعطیلی دانشگاه‌های مجسمه‌سازی باعث شد تا شاهد ضعف آکادمیک در این حوزه باشیم و تنها در سه دانشگاه به شکل ویژه مجسمه‌سازی تدریس شود تا علاقه‌مندان بتوانند با آموزش مناسب رشد کنند و به یک هنرمند درجه یک تبدیل شوند. الان بسیاری از آدم‌هایی که در دانشگاه‌ها تدریس می‌کنند طبیعی است که آموزش ساخت پرتره ندیده‌اند و نمی‌توانند در این حوزه تدریس کنند. در دانشگاه هنر به دلیل حضور چند مجسمه‌سازی که روی این مسئله تاکید داشتند توانستیم عده‌ای از دانشجویان را تشویق کنیم تا به شکل درستی فعالیت آکادمیک انجام دهند و بتوانند مجسمه پرتره، تمام قد و ... بسازند. اکثر استادان فعال این حوزه هم خودآموخته هستند چون برنامه درسی ما بسیار سطحی است. بدون آموزش مگر می‌شود که توقع زیادی داشت؟» از تراکنش‌های قابل قبول تا حضور آقازاده‌ها و ژن خوب‌ها شهلاپور با تاکید بر اینکه مبالغ پیشنهادی برای چنین پروژه‌هایی برای افراد آماتور قابل توجه است، بیان کرد: «در کارهای اینچنینی به دلیل آنکه پول خوبی هست، البته نه پول به معنای خیلی زیاد اما تراکنش قابل قبولی وجود دارد آدمی که آموزش آکادمیک خوبی نگرفته است می‌پذیرد پیشنهاداتی از این دست را انجام دهد.» او سومین عامل بروز چنین اتفاقاتی را اینچنین برشمرد: «نکته دیگر این است که در این مسئله همچون سایر حوزه‌ها ژن خوب، آقازاده‌ها و ... هم وجود دارد و پای‌شان به این قضیه هم باز شده است، تازه‌ترین نمونه این اتفاق هم مجسمه پرتره سعدی است که به نظر من فردی که این را ساخته است یک هنرمند آماتور هم نیست، چرا که مجسمه مدنظر هیچ جنبه هنری ندارد. باید قبول کنیم هرکسی هر کاری را نمی‌تواند انجام دهد، در حوزه مجسمه‌سازی هم همه نمی‌توانند پرتره بسازنند.» نکته دیگر این است که در این مسئله همچون سایر حوزه‌ها ژن خوب، آقازاده‌ها و ... هم عمل می‌کند، تازه‌ترین نمونه این اتفاق هم مجسمه پرتره سعدی است که به نظر من فردی که این را ساخته است یک هنرمند آماتور هم نیست. این هنرمند در پاسخ به اینکه راه‌حل‌های جلوگیری از بروز این مسئله چیست؟ توضیح داد: «سفارش دهنده باید مشاور و ناظر داشته باشد، فرض کنیم شهرداری می‌خواهد پرتره‌ای درباره یکی از مشاهیر کار کند، اول از همه باید فراخوان بدهند تا تمام کسانی که این کار را بلد هستند شرکت کنند و با بررسی روزمه افراد پروژه را در اختیارشان قرار دهند. اگر هم بنای فراخوان ندارند باید از یک مشاور استفاده کنند و از او بخواهند تا هنرمندی را جهت ساخت معرفی کند. گاهی اوقات استاد مطرحی ممکن است برای ساخت هزینه بالاتری پیشنهاد دهد و به همین دلیل می‌توان از نظر همان استاد استفاده کرد تا کار را به جوانی سپرد که با کیفیت کار می‌کند.» شهلاپور ادامه داد: «یادم هست زمانیکه با سازمان زیباسازی شهرداری کار می‌کردم، فردی مجسمه‌هایی برای شهدا سفارش داده بود که در چین ساخته شده بود و قرار بود در نقاط مختلف تهران نصب شود اما ما نگذاشتیم، ببینید چنین افرادی در بین مسئولان این حوزه وجود دارند اما در کل متاسفانه مانند همه حوزه‌های دیگر وقتی پای پول به میان می‌آید، افرادی وارد این بازی‌ها می‌شوند و به همین دلیل کارها کمتر به افراد متبحر واگذار می‌شود و می‌خواهند با هزینه کم کار را تمام کنند.» این مجسمه‌ساز با اشاره به توانمندی آکادمیک حوزه مجسمه‌سازی در کشور، بیان کرد: «با تمام کمبودهای آموزشی در این حوزه ما امروز ۲۰، ۳۰ هنرمند متبحر در زمینه ساخت مجسمه پرتره دارند و می‌توانند در زمینه ساخت و مشاوره آثار به سازمان‌های مربوطه کمک کنند. اما هر جایی که مشکل داریم در کشور به دلیل حضور افراد غیرمتخصص در آن حوزه است.» مجسمه باید متناسب با حافظه بصری جامعه باشد شهلاپور در پاسخ به پرسشی درباره کیفیت پایین پرتره جمشید مشایخی و هنرمندان مطرح دیگری چون عباس کیارستمی نظر خود را اینطور تشریح کرد: «این مسئله می‌تواند دلایلی داشته باشد، به عنوان مثال یک مورد که من هم شاهدش بودم ساخت پرتره یک شهید از روی یکی از عکس‌هایش بود که نتیجه کار خوب هم شد اما اثر ساخته شده با تصویری که در حافظه بصری مادر شهید بود تفاوت داشت و او قبول نمی‌کرد که این مجسمه فرزند اوست، چرا که تصویر ذهنی او از فرزندش با تصویری که مجسمه از روی آن ساخته شده متفات بود. این اتفاق در مورد مجسمه مشاهیر هم صادق است و اثری که از هنرمند ساخته می‌شود با آن تصویری که در حافظه بصری خانواده و مردم ثبت شده است تفاوت دارد و همین مسئله باعث انتقادها و اعتراض‌ها می‌شود.» وقتی می‌خواهیم از  مشاهیر مجسمه‌ای بسازیم ابتدا باید بررسی کنیم که مردم از چه دوره زندگی او خاطرات زیادی دارند و در ذهنشان چه تصاویری از او وجود دارد؟ آن زمان به سراغ ساخت مجسمه برویم. ما مثلا اگر مجسمه ناصر ملک‌مطیعی یا بهروز وثوقی را می‌سازیم نباید مربوط به دوران میانسالی‌شان باشد بلکه باید مجسمه آن‌ها را از تصاویر مربوط به «قیصر» ساخته شود چون در حافظه بصری مردم آن تصویرها به یادگار مانده است. او با ذکر مثالی اضافه کرد: «ما مثلا خاطره بصری از غلامرضا تختی داریم و اگر مجسمه مربوط به همان دوره را بسازیم برای همه ما تداعی کننده این قهرمان ورزشی است اما اگر از روی تصویر جوانی او مجسمه بسازیم هیچکس آن را به تختی نسبت نمی‌دهد. وقتی می‌خواهیم از  مشاهیر مجسمه‌ای بسازیم ابتدا باید بررسی کنیم که مردم از چه دوره زندگی او خاطرات زیادی دارند و در ذهنشان چه تصاویری از او وجود دارد؟ آن زمان به سراغ ساخت مجسمه برویم. ما مثلا اگر مجسمه ناصر ملک‌مطیعی یا بهروز وثوقی را می‌سازیم نباید مربوط به دوران میانسالی‌شان باشد بلکه باید مجسمه آن‌ها را از تصاویر مربوط به «قیصر» ساخته شود چون در حافظه بصری مردم آن تصویرها به یادگار مانده است. در مورد پرتره استاد مشایخی هم تا حدودی این مسئله نقش داشت.» شهلاپور تاکید کرد: «ما وقتی می‌خواهیم مجسمه فردی مانند عباس کیارستمی را بسازیم باید فراخوان خاصی بدهیم تا با نظر استادان به هنرمندی سفارش بدهیم که هم کیفیت کارش خوب باشد و هم دارای شخصیت هنری باشد و بتواند رفتار هنری خود را در اثر نشان دهد تا در واقع مجسمه به مح دیالوگ یک هنرمند با یک هنرمند دیگر بدل شود. آقای محمدی یک مجسمه از مرتضی ممیز ساخته که در کیش نصب شده است، وقتی اثر را می‌بینیم متوجه می شویم ممیز است ولی نگاه و هنر محمدی هم در آن به خوبی یافت می‌شود. الان می‌توان با استفاده از دستگاه اسکن سه بعدی مجسمه مشاهیر را ساخت اما این اثر هنری نیست چون دیالوگی ندارد و مانند یک عکس است.» اگر از کارهای خوب حمایت کنیم و روی آن‌ها تبلیغ کنیم دیگر به مبتدیان سفارش داده نمی‌شود و جوانان کم تجربه هم جرات پیدا نمی‌کنند که به سراغ ساخت چنین آثاری بروند. در جامعه مدام نقاط منفی و ضعف‌ها برجسته می‌کنیم این هنرمند با گلایه از فضای امروز جامعه که تنها نقاط منفی را بزرگ کرده و گسترش می دهد، بیان کرد: «در کشور هیچگاه کار خوبی که می‌شود را گسترش نمی‌دهیم و اگر کار اشتباهی انجام می‌شود سریع سر و صدا می‌کنیم. وقتی مجسمه‌سازان کار خوبی انجام می‌دهند مورد اقبال قرار نمی‌گیرد تا انگیزه ایجاد شود و هنرمندانی که کار خوب کردند بزرگ شوند و شناخته شوند، این اتفاق باعث می‌شود که سفارش دهندگان به سراغ آن‌ها بروند. اگر از کارهای خوب حمایت کنیم و روی آن‌ها تبلیغ کنیم دیگر به مبتدیان سفارش داده نمی‌شود و جوانان کم تجربه هم جرات پیدا نمی‌کنند که به سراغ ساخت چنین آثاری بروند. اما متاسفانه هنوز هم در کشور کار به غیرمتخصصان واگذار می‌شود.» ]]> هنری Wed, 19 Jun 2019 06:13:05 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/161450/ بررسی تاریخ ناشناخته اسلام در یک نمایشگاه هنری آلمانی http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/161442/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری فارس، تصویر اسلام در رسانه‌های اروپایی معمولا با ترور، بنیادگرایی مذهبی و خشونت همراه است. بسیاری از اروپاییان معتقدند که عصر روشنگری و اسلام در تقابل با یکدیگر قرار دارند. این در حالی است که در زمان قرون وسطی در اروپا که مسیحیان تحت فرامین سخت کلیسا زندگی می‌کردند، هنر و علم در جهان اسلام بسیار رشد کرده بود. دانشمندانی مانند ابوریحان بیرونی و ابن‌سینا هزار سال بعد از میلاد مسیح در آسیای مرکزی اصول جبر و مثلثات و مبانی طب مدرن را پایه‌گذاری کردند. از سوی دیگر، کشف دوباره فلسفه کلاسیک افلاطون و ارسطو در اروپا بدون اندیشمندان و آثار کتابخانه‌های کشورهای اسلامی غیر‌قابل تصور بود. هر چند که بسیاری از غربی‌ها این تاثیرات را کتمان می‌کنند. دیگر ادیان توحیدی مورد تأیید قرآن کریم هستند و تا وقتی متعرض مسلمانان نباشند، مورد احترامند. در آن زمان، در جوامع اسلامی، فرهنگ‌های گوناگون نظیر عربی، فارسی و هندی در کنار یکدیگر دیده می‌شد. این‌ها در حالی است که در عصر مدرنیته، بسیاری از جوامع اسلامی تلاش‌ کردند خود را با مدل اروپایی هماهنگ کنند. برخی از کشورها مانند ترکیه حتی الفبای خود را تغییر دادند و برخی هم ارزش‌های خود را منکر شدند. در حالی که طی سال‌های اخیر تفکرات سلفی‌گری و افراطی در جهان در حال گسترش است، نمایشگاه «روشنگری‌های فراموش‌شده؛ داستان‌های ناشناخته درباره اسلام در هنر معاصر» در شهر لایپزیگ آلمان مدعی است سعی دارد تا ارتباطات فرهنگی میان شرق و غرب را مورد بررسی قرار دهد. مسئولان این نمایشگاه قصد دارند به این سوال پاسخ دهند که میراث غنی اسلامی برای هنرمندان چه مفهومی دارند؟ در این نمایشگاه، هنرمندان جوان، طیف گسترده‌ای از آثار هنری معاصر را که شامل نقاشی، عکاسی، فیلم، هنر چیدمان، صدا و نمایش است، به علاقمندان ارائه می‌دهند.   به گفته رایزنی فرهنگی ایران در آلمان، نمایشگاه ”روشنگری فراموش‌شده؛ تاریخ ناشناخته اسلام در هنر معاصر» که از اردیبهشت‌ماه گذشته در مرکز هنر معاصر شهر لایپزیگ آغاز شده است، تا چهارم ماه اوت (۱۳ مرداد) سال جاری در این شهر ادامه دارد. مایکل آرت و الهام خطب، نمایشگاه‌گردانان این رویداد هستند. در این نمایشگاه، دو هنرمند ایرانی هم حضور دارند؛  آزاده اخلاقی عکاسی که با مجموعه «به روایت یک شاهد عینی» (بازسازی مرگ ۱۷ شخصیت معاصر ایران) و آناهیتا رزمی که هنرمندی بصری ساکن برلین است و عموماً در حوزه ویدیو و چیدمان فعالیت دارد. امره گوکدمیر ـ ارکان اوزگن (ترکیه)، عادل عبیدین (عراق)، مناف هلبونی (آلمانی/سوری‌)، زراه حسین (انگلستان)، سکینه جول (مراکش)، یارا مکاوی (مصر)، مهرین مورتازا (پاکستان) و هیثم زکریا (تونس) از دیگر هنرمندان حاضر در این نمایشگاه هستند. هنوز تصاویر و اطلاعات بیشتری از این نمایشگاه منتشر نشده است تا بتوان میزان اثرگذاری آن و دیدگاهش درباره «تاریخ ناشناخته اسلام در هنر معاصر» را ارزیابی کرد. ]]> عمومی Wed, 19 Jun 2019 05:14:26 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/161442/ اسماعیل آذر «مشاعره» را به رادیو می‌برد/ پخش «حریر سخن» از رادیو فرهنگ http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/161436/ به گزارش ستاره ها به  نقل از خبرگزاری فارس؛ «اسماعیل آذر» درباره برنامه «حریر سخن » که از تابستان به روی آنتن رادیو فرهنگ می‌رود، گفت: این برنامه یک  مشاعره رادیویی است که داوری ان را سعیده اسماعیلی برعهده دارد و در حال حاضر در مشغول ضبط و تولید این برنامه در رادیو فرهنگ هستیم. وی با اشاره به اهمیت پخش برنامه در قالب مشاعره، ادامه داد: مهم‌ترین غرض این نوع برنامه‌ها نشر و حفظ زبان و ادبیات فارسی است که امیدواریم با این برنامه نیز شنوندگان همراه شده و قدری در آن زمینه بتوانیم موثر باشیم. آذر در پایان با اشاره به تاثیرگذاری برنامه‌های مشاعره محور در علاقمند کردن مخاطبان به شعر و ادبیات گفت: باتوجه به منویات رهبری در خصوص پاسداشت زبان و ادبیات فارسی این برنامه‌ها اهمیت ویژه‌ای دارد از سویی در ذات و قریحه همه ما ایرانیان شعر و ادبیات جاری است و در فراخوان‌هایی که برای شرکت در این برنامه‌ها اعلام می‌شود افراد زیادی داوطلب حضور هستند که سطح علاقمندی مردم به شعر و ادبیات را نشان می‌دهد. برنامه «حریر سخن» از چهارشنبه تا شنبه در تابستان سال جاری به همت گروه  ادب و هنر به تهیه‌کنندگی سید هادی موسوی‌نژاد از رادیو فرهنگ روی موج اف ام ردیف ۱۰۶مگاهرتز پخش می‌شود. ]]> هنری Wed, 19 Jun 2019 04:31:36 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/161436/ دختر پروانه‌ای به آرزویش رسید/ نمایشگاه نقاشی دختری که انگشت ندارد http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/160992/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری فارس؛ «ای‌بی» یکی از بیماری‌های نادر است، به طوری که از هر ۵۰ هزار تولد، یک نوزاد به آن مبتلاست. مبتلایان به این بیماری، پوستی به شدت لطیف و شکننده دارند که با اندکی تماس آسیب می‌بیند، به همین دلیل به آن‌ها، بیماران پروانه‌ای می‌گویند. به گفته موسس خانه ای‌بی (EB)، احتمالاً در ایران حدود ۱۲۰۰ بیمار پروانه‌ای داریم که تقریباً نیمی از آن‌ها شناسایی شده‌اند. معصومه عطاالهی یکی از همین بیماران است. او که تک‌فرزند خانواده است، اکنون وارد ۳۱ سالگی شده و به گفته خودش، بیشتر از ۳ سال است که با خانه ای‌بی آشنا شده و کلی دوستان پروانه‌ای مهربان از جنس خودش پیدا کرده است. معصومه هنر نقاشی به ویژه طراحی سیاه‌قلم را از ۵ سال قبل آغاز کرده است. او می‌گوید روزی که استادم خانم آذر ولیدی خواست آموزش را شروع کند، گفت تا یک ماه تمرینی کار می‌کنیم، اگر استعدادش را داشتی که کلاس‌ها را ادامه می‌دهیم اگر نه، وقت همدیگر را نمی‌گیریم. معصومه می‌گوید: درست است که انگشت ندارم، اما خدا را شاکرم که از آن موقع نقاشى را با جدیت دنبال می‌کنم. من با دو دستم مداد را نگه می‌دارم و طرح می‌زنم. البته گاهی دستانم زخم می‌شود و نقاشی‌ام را خراب می‌کند، اما من درد و رنج را فراموش می‌کنم و دوباره از نو طرح می‌زنم.     معصومه دختر فعالی است و برخلاف برخی کودکان ای‌بی که از حضور در مجامع عمومی پرهیز می‌کنند، به راحتى در جمع حضور می‌یابد. این فعالیت‌ها پس از آشنایی با موسسه دوک مهر کمال (دوکی) پررنگ‌تر هم شده است. او در این باره می‌گوید: دوکی گروه خیلی خوبی است و تمام هدفش شادکردن کودکان بستری در بیمارستان است. اولین بار شب یلدای سال گذشته بود که حدود ۱۰۰ نقاشی کشیدم و به کودکان بستری در بخش قلب بیمارستان شهید رجایی هدیه دادم. بچه‌های پروانه‌ای نباید خودشان را در خانه حبس کنند که استعدادهایشان پنهان بماند. کودکان پروانه‌اى هم حق زندگی دارند، باید در جامعه فعالیت کنند تا گوشه‌گیر و منزوى نشوند. معصومه از سختی‌های زندگى افراد پروانه‌اى می‌گوید: هر روزش زخم و درد است و از همه سخت‌تر اینکه هیچ درمانی نیست و فقط باید خوددرمانی کرد. گاهی از روی چهره قضاوت می‌شویم و خانواده‌مان را سرزنش می‌‌کنند که چرا مراقب فرزندشان نبوده‌اند و پوستش سوخته است! او اما نقش خانواده‌ها در بالابردن روحیه کودکان پروانه‌ای را مهم‌ترین عامل تحمل این بیماری می‌داند و ادامه می‌دهد: این روحیه بالا را از مادرم دارم؛ او هرگز من را از فامیل و جامعه پنهان نکرد و بزرگ‌تر که شدم خودم هم سعی کردم با اطرافیانم خوب باشم و همیشه در اجتماع فعال باشم. با اینکه گاهی از روی چهره قضاوت می‌شویم و خانواده‌مان را سرزنش می‌‌کنند که چرا مراقب فرزندشان نبوده‌اند و پوستش سوخته است! معصومه عصر روز گذشته (سه‌شنبه ۲۱ خرداد) به آرزوی بزرگ خود رسید و نخستین نمایشگاه طراحی‌هایش را در کافه‌گالرى گلاب واقع در میدان قبا، فرهنگسرای رسانه افتتاح کرد.     مسبب اصلی این اتفاق فرخنده، امیر قدمی صاحب صفحه «آوین فیلم» در اینستاگرام است. او افراد بیمار یا معلول اما مستعد را شناسایی کرده و برای رسیدن به آرزوهایشان تلاش می‌کند. قدمی شغل آزاد دارد و از کاسبان خیابان لاله‌زار تهران است اما دغدغه‌های شخصی‌اش او را به حمایت از کودکان ای‌بی، اوتیسم و سندروم داون متمایل کرده است. او می‌گوید: برای حمایت از بچه‌هایی که به این بیماری‌ها دچار هستند، با خیلی جاها صحبت کردم اما آن‌ها معمولا تمایل دارند کمک مالی را دریافت کنند و کار را خودشان انجام دهند. متأسفانه گاهی کم‌لطفی هم شده و سنگ‌اندازی هم کرده‌اند. قدمی ادامه می‌دهد: به همین دلیل، شهریور سال گذشته صفحه‌ای به نام «آوین فیلم» را در شبکه اجتماعی اینستاگرام راه‌اندازی کردم. در این صفحه، برای کمک به بیمارانی که شناسایی می‌شوند، تلاش می‌کنم اما به هیچ وجه شماره حساب بانکی خودم را اعلام نمی‌کنم، حتی صفحه شخصی خودم را هم قفل کرده‌ام، چون به دنبال شهرت نیستم و هدفم فقط کمک به این افراد است و حال دلم با این کار خوب می‌شود. معصومه آنقدر بابت افتتاح نمایشگاه طراحی‌هایش خوشحال است و ذوق دارد که چند شب قبل از افتتاحیه را درست نخوابیده است او می‌گوید: وقتی با خانم عطاالهی آشنا شدم، قول دادم او را به آرزویش برسانم. ۴۲ نقاشی و طراحی او را قاب کردم و پس از هماهنگی با کافه‌گالری گلاب، خوشبختانه حالا این نمایشگاه ۳ روزه برپا شده است. معصومه آنقدر بابت این اتفاق خوشحال است و ذوق دارد که چند شب قبل از افتتاحیه را درست نخوابیده است. وقتی خوشحالی او را می‌بینم، انگار دختر خودم خوشحال شده است. قدمی اما از مسئولان خانه «ای‌بی» گله‌مند است که به رغم دعوت کتبی، برای افتتاحیه نمایشگاه «مهر پروانه» حضور نیافته‌اند.     کافه‌گالری گلاب شلو‌غ‌تر از همیشه است. مسئول کافه این را تأیید می‌کند و می‌گوید اولین نمایشگاهی است که این حجم از استقبال را به دنبال داشته. زیر صدای پیانو گوش را نوازش می‌دهد و علاقه‌مندان خیره به هنرنمایی معصومه عطاالهی هستند؛ دختری که انگشت ندارد اما برای رسیدن به آرزوهایش، نیازی هم به آن‌ها ندارد، چون برای پرواز این پروانه، بال‌هایش کافیست. تابلوها به صورت همت عالی برای فروش عرضه شده‌اند، یعنی قیمتی برایشان تعیین نشده است و خریداران هر چقدر که دوست دارند، برای آن پرداخت می‌کنند تابلوها به صورت همت عالی برای فروش عرضه شده‌اند، یعنی قیمتی برایشان تعیین نشده است و خریداران هر چقدر که دوست دارند، برای آن پرداخت می‌کنند. رقم‌ها معمولا بین ۵۰ تا ۳۰۰ هزار تومان است، خریداران کارت می‌کشند و آقای قدمی، رسید خرید‌ها را درون یک تنگ شیشه‌ای می‌اندازد. همه این مبالغ پس از پایان ۳ روز برپایی این نمایشگاه، به معصومه اهدا می‌شود تا مرهمی بر زخم‌هایش و پله کوچکی برای آرزوهای این بیمار پروانه‌ای باشد.     استقبال از افتتاحیه به حدی است که نیمی از تابلوها به فروش رفته. بالاترین قیمت را بچه‌های دوکی پرداخت کردند اما کمال خرمشاهی مسئول این مؤسسه تمایلی به اعلام این رقم ندارد تا نیت بچه‌های گروه بی‌ریا بماند. او درباره فعالیت‌های مؤسسه دوک مهر کمال می‌گوید: هدف گروه ما، شاد کردن کودکان بیمار است و این موضوع را حدود ۱۰ سال است که در بیمارستان‌ها دنبال می‌کنیم. یعنی روزهای جمعه به بیمارستان‌ها می‌رویم و با پوشیدن لباس دلقک، اهدای بادکنک رنگی، کشیدن نقاشی، استنداپ کمدی و نواختن ساز، سعی می‌کنیم لبخند را بر لبان کودکان بیمار بیاوریم.      وی برنامه این جمعه گروه را حضور در بیمارستان قلب شهید رجایی عنوان می‌کند و ادامه می‌دهد: برای کودکان سندروم داون و مبتلا به اوتیسم هم برنامه اجرا می‌کنیم. هدف ما انجام کار خیر و مفرح برای کودکان است و اگر جایی از ما درخواست اجرای برنامه کند، بدون دریافت هزینه دعوت آن‌ها را می‌پذیریم. هدف گروهی «دوکی» شادکردن کودکان بیمار است و اگر جایی از ما درخواست اجرای برنامه کند، بدون دریافت هزینه دعوت آن‌ها را می‌پذیریم خرمشاهی در پایان برای خانم عطاالهی که از همیاران یک سال اخیر گروه دوکی است، آرزوی موفقیت کرد و ابراز امیدواری کرد نمایشگاه‌های مشابه «مهر پروانه» باز هم برگزار شوند. حالا هوا کاملاً تاریک شده است و چیزی تا پایان روز نخست نمانده اما شب هیچ‌وقت ماندگار نیست، فردای روشن باز هم در انتظار معصومه و پروانه‌هاست.  ]]> عمومی Wed, 12 Jun 2019 10:48:00 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/160992/ حراج تار موی بتهوون؛ قیمت پایه ۱۲هزار پوند! http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/160837/ یورونیوز نوشت: این برنامه نامتعارف سه شنبه یازدهم ژوئن برگزار می شود و علاقمندان می‌توانند از طریق تارنمای ساتبیز نیز در حراج شرکت کنند.  موهای بتهوون در بخش میراث و گنجینه های موسیقی حراج خانه ساتبیز عرضه می شود. این تارهای موی خاکستری رنگ با روبانی ابریشمی بسته شده است و در یک قاب چوبی قرن نوزدهم قرار دارد. این هنرمند آلمانی در سال ۱۸۲۶ تارهای موی خود را به درخواست یکی از دوستانش به نام "آنتون هالم" با قیچی کوتاه کرد و به او هدیه داد. موهای بتهوون سالها به عنوان یادگاری در خانواده "هالم" ماند و به تدریج یک اثر ارزشمند هنری تبدیل شد.   حراج‌خانه ساتبیز در سال ۱۹۹۴ نیز چند تار موی بتهوون را برای فروش عرضه کرد، موها پس از مرگ بتهوون در سال ۱۸۲۷ چیده شده بود و بررسی ژنتیکی آنها ثابت کرد این هنرمند مشهور موسیقی کلاسیک جهان از بیماری های مختلفی رنج می برده و شرایط جسمانی مناسبی نداشته است. ]]> عمومی Tue, 11 Jun 2019 04:36:43 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/160837/